Τετάρτη 1 Ιανουαρίου 2014

Ο καπιταλισμός μέσα από το πρίσμα του αντίποδα του, την εποχή της υψηλής αντιπαλότητας

«Όταν αυξάνει στο σύνολο του το παραγωγικό κεφάλαιο της αστικής κοινωνίας, τότε γίνεται μια πιο πολύπλοκη συσσώρευση εργασίας. Τα κεφάλαια αυξάνουν σε αριθμό και σε έκταση. Η αύξηση των κεφαλαίων αυξάνει των συναγωνισμό ανάμεσα στους καπιταλιστές. [….]. Μόνο πουλώντας πιο φτηνά μπορεί ο ένας καπιταλιστής να εκτοπίσει τον άλλο από το πεδίο της μάχης και να του αρπάξει το κεφάλαιο του. [….] η παραγωγική δύναμη της εργασίας μεγαλώνει, με ένα μεγαλύτερο καταμερισμό της εργασίας, με μια πιο ολόπλευρη εισαγωγή και αδιάκοπη τελειοποίηση των μηχανών. Όσο μεγαλύτερος είναι ο στρατός των εργατών που μέσα σ΄ αυτόν κατανέμεται η εργασία, όσο πιο γιγάντια είναι η κλίμακα που εισάγονται οι μηχανές, τόσο περισσότερο ελαττώνεται σχετικά το κόστος παραγωγής, τόσο πιο καρποφόρα γίνεται η εργασία. Γεννιέται κατά συνέπεια μια ολόπλευρη άμιλλα, ανάμεσα στους καπιταλιστές για να αυξήσουν τον αριθμό των μηχανών και να τις εκμεταλλεύονται σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη κλίμακα. “
...
”Αυτός είναι ο νόμος που βγάζει ολοένα την αστική παραγωγή έξω από την παλιά της τροχιά και που αναγκάζει το κεφάλαιο να εντείνει τις παραγωγικές δυνάμεις της εργασίας, γιατί τις έχει εντείνει ο νόμος αυτός. Ο νόμος που δεν τον αφήνει ήσυχο και που ολοένα του μουρμουρίζει:
  Εμπρός! Εμπρός!
Ας συνοψίσουμε: Όσο περισσότερο αυξάνει το παραγωγικό κεφάλαιο, τόσο περισσότερο απλώνεται ο καταμερισμός της εργασίας και η χρησιμοποίηση των μηχανών, τόσο περισσότερο απλώνεται και μέσα στους εργάτες ο συναγωνισμός, τόσο περισσότερο λιγοστεύει ο μισθός (Καρλ Μαρξ, 1972).

Ίσως και να αρκούν αυτά τα μικρά εδάφια από ένα άρθρο του Κ. Μαρξ στην “ΝΕΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΟΥ ΡΗΝΟΥ” (Αρ. Φύλλου 269) της 11ης Απρίλη 1849, δύο δεκαετίες πριν την έκδοση του πρώτου τόμου του  έργου του “DAS KAPITAL”, 1867 (2oς 1885, 3ος 1894), ενός έργου που άλλαξε καταλυτικά την ανθρώπινη σκέψη (και όχι μόνο) στα πεδία της πολιτικής, οικονομικής και ιστορικής φιλοσοφίας και εισήγαγε στη νεωτερικότητα, το εργαλείο ανάλυσης του “ιστορικού υλισμού”.
Από τα παραπάνω χωρία αντιλαμβάνεται κάποιος τόσο απλά τι είναι τρόπος παραγωγής, ποιά μορφή λαμβάνει στην νεωτερικότητα και τις ιστορικές μεταβολές που έλαβαν χώρα στο δυτικό (κυρίως) κόσμο τον 16ο, 17ο, 18ο και 19ο αιώνα.
Ο Hegel (μία επίσης γιγαντιαία μορφή της ανθρώπινης σύγχρονης σκέψης), κατέθεσε την φιλοσοφία της ιστορίας σύμφωνα με το ρεύμα του ιδεαλισμού και περιέγραψε το κράτος ως ηθική ιδέα που ενσωματώνει τις συλλογικές φιλοδοξίες της κοινωνίας. Ο Κ. Μαρξ, πατώντας πάνω στην ορθολογικότητα και τους βασικούς κανόνες του Διαφωτισμού κρατώντας την εγελιανή άποψη, πως η κινητήρια δύναμη της ιστορικής αλλαγής είναι η διαλεκτική, την διαλεκτική με μία υλιστική ερμηνεία, βάζοντας στο επίκεντρο της σκέψης του την κριτική στον καπιταλισμό, υπογραμμίζοντας έτσι την μεταβατική του φύση, στρέφοντας την προσοχή στην συστημική ανισότητα και αστάθεια, περιγράφοντας το κράτος ως εργαλείο όχι της “γενικής θέλησης”, αλλά ως ένα σκληρό εκπρόσωπο της “ειδικής θέλησης” και των συμφερόντων της κυρίαρχης αστικής τάξης. Έτσι έπλασε μία τελεολογική θεώρηση της ιστορίας, η οποία υποστήριζε πως η κοινωνική εξέλιξη αναπόφευκτα θα κορυφωνόταν με την εδραίωση του κομμουνισμού.

Η αρχή του καπιταλισμού και η αντίληψη του μέσα από τις επιστήμες και τις τέχνες
Οι σύγχρονες μορφές κοινωνικό - οικονομικής ζωής άρχισαν δειλά τον 15ο αιώνα, αλλά μορφοποιήθηκαν με την εμφάνιση του Διαφωτισμού στην Ευρώπη κατά τον 18ο αιώνα, όπου έχουμε εμφάνιση των πρώτων συσσωρεύσεων κεφαλαίου. Οι διεργασίες εμφάνισης ήταν :
1. πολιτικές (άνοδος του κοσμικού κράτους και των συντεταγμένων πολιτειών),
2. οικονομικές (παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία),
3. κοινωνικές (σχηματισμός τάξεων και διαίρεση της εργασίας) και
4. πολιτιστικές (αλλαγή από τον θρησκευτισμό στον κοσμικό πολιτισμό).
Στο σημείο αυτό θα διηγηθούμε, σύντομα, δύο ιστορίες που κατά την άποψη μας, αποτελούν την εκκίνηση και τις απαρχές της ιστορικής μεταβολής που χαρακτήρισαν τις σύγχρονες κοινωνίες και οι οποίες ως ξεχωριστή και μοναδική μορφή κοινωνικής και οικονομικής ζωής ονομάζονται “νεωτερικότητα”.
Τον Απρίλιο του 1601 η Αγγλική Εταιρία των Ανατολικών Ινδιών, εξόπλισε και έστειλε το Ascension, το Dragon, το Hector και το  Suzan στις Ανατολικές Ινδίες, όπου μετά από 18 μήνες επέστρεψαν έμφορτα πιπεριού. Η πρώτη επιτυχία του 1601 επαναλήφθηκε  το Μάρτιο του 1604. Το 1606 οι μέτοχοι της Εταιρείας είχαν κέρδη, που είχαν αποσβέσει το 100% της επένδυσης τους. Τα κεφάλαια προήρχοντο από πλούσιους εμπόρους του Λονδίνου και κάποιους αριστοκράτες. Είναι σαφές όμως, παρά το γεγονός πως η διαδικασία ήταν καπιταλιστική, εντούτοις το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού της Ευρώπης μπορούσε και συνέχιζε τη ζωή του με την καθημερινή του εργασία χωρίς να επηρεάζεται από τις δραστηριότητες αυτών των κατόχων του κεφαλαίου.
Την δεκαετία του 1780, δύο Σκωτσέζοι, ο James McConnel και ο John Kennedy ταξίδεψαν στο Λάνκαστερ. Με την εμπειρία που απέκτησαν καθώς και κάποια χρήματα έστησαν την δική τους φίρμα το 1795 με αρχικό κεφάλαιο 1770 λίρες. Σύντομα έκαναν καλά κέρδη από το γνέσιμο του βαμβακιού και ως το 1800 το κεφάλαιο ήταν 22.000 λίρες. Το 1810 88.000 λίρες και το 1820 είχαν στην κατοχή τους  3 εργοστάσια και είχαν γίνει η μεγαλύτερη και καλύτερη φίρμα κατασκευής νημάτων στο Μάντσεστερ (Fulcher J., 2006). Τίποτε πλέον στην Ευρώπη και γενικότερα στον Δυτικό κόσμο δεν ήταν το ίδιο.
Με αυτόν τον τρόπο ο βιομηχανικός καπιταλισμός άλλαξε την ροή της ανθρωπότητας.
Το προτσές αυτών των κοσμογονικών αλλαγών, αλλά και η κοινωνική σκέψη που τις δημιούργησε προσεγγίζονται από πολλές σκοπιές. Πρώτον από την διανοητική ιστορία. “Η διανοητική ιστορία, είναι ένα ορισμένο είδος ιστορίας, ένας από τους τρόπους που έχουμε να προσεγγίσουμε το παρελθόν. Η ιδιαιτερότητα της έγκειται στο γεγονός, ότι εστιάζει την προσοχή της σε μία συγκεκριμένη όψη της ανθρώπινης ιστορίας, δηλαδή στις σκέψεις και τα συναισθήματα των ανθρώπων” (Μαρκέτος Σ.)
Πέραν των υπολοίπων νέων επιστημών προσέγγισης των φαινομένων (πολιτική φιλοσοφία, πολιτική ιστορία, κοινωνιολογία, γλωσσολογία, κοινωνική ανθρωπολογία, πολιτισμικές σπουδές κ. ά.), θαυμάσια προσέγγιση κάνουν και οι τέχνες του λόγου και της εικόνας: κινηματογράφος, λογοτεχνία, θέατρο, ποίηση. Πολλές φορές τα σπουδαία έργα της τέχνης, αυτής της συμπυκνωμένης έντασης της συλλογικής μνήμης, μπορούν να δουν, να φωτίσουν, να αναλύσουν και να εξηγήσουν εξίσου καλά (αν όχι καλύτερα) με τις πιο επιστημονικές μεθόδους. Θα κάνουμε μία σταχυολογική αναφορά μερικών αριστουργηματικών στιγμών, όπου ευφυέστατα μέσα από την τέχνη περνάει όλη αυτή η οικονομική, κοινωνική και ιστορική αλλαγή που έγινε.
1.                    “1900”, του Μπερνάντο Μπερτολούτσι (κινηματογράφος)
2.                    “Ο ΓΑΤΟΠΑΡΔΟΣ”, του Λουκίνο Βισκόντι (κινηματογράφος)
3.                    “ΤΟ ΜΙΚΡΟ ΜΑΧΑΓΚΟΝΥ”, του Μπέρτολντ Μπρεχτ (θέατρο)
4.                    “Η ΜΠΑΛΑΝΤΑ ΤΟΥ ΚΥΡ ΜΕΝΤΙΟΥ”, του Κώστα Βάρναλη (ποίηση)
Είναι τυχαίο το γεγονός, πως οι γίγαντες αυτοί είναι μαρξιστές, αλλά και κομμουνιστές ταυτόχρονα;
Η ανθρώπινη ιστορία, επομένως, ήταν μία μακραίωνη πάλη μεταξύ των καταπιεσμένων και των καταπιεστών, μεταξύ εκείνων που εκμεταλλεύονταν τους άλλους και εκείνους που ήταν θύματα της εκμετάλλευσης. Κάθε στάδιο της ιστορίας , ωστόσο, σήμανε, μία μετάβαση στο επόμενο και προκάλεσε περαιτέρω ανάπτυξη των “παραγωγικών δυνάμεων”: του μηχανολογικού εξοπλισμού, της τεχνολογίας, των εργασιακών διαδικασιών και τα συναφή. Εντούτοις  όμως, ακολουθώντας τα βήματα του Hegel, ο Μαρξ οραματίστηκε το τέλος της ιστορίας, το οποίο θα επέλθει όταν θα δομηθεί μια κοινωνία που δεν θα περιλαμβάνει εσωτερικές αντιφάσεις ή ανταγωνισμούς (Heywood Α., 2007). Γιατί και ο καπιταλισμός είναι καταδικασμένος επειδή ενσωματώνει την ίδια του την αντίθεση, το προλεταριάτο. Η σύγκρουση μεταξύ καπιταλισμού και προλεταριάτου συνεπώς θα οδηγήσει σε ένα ανώτερο επίπεδο εξέλιξης, την εγκαθίδρυση δηλαδή μιας σοσιαλιστικής και τελικά μιας κομμουνιστικής κοινωνίας.

Εν κατακλείδι
Σήμερα, μετά την κατάρρευση των καθεστώτων που χρησιμοποίησαν τον μαρξισμό ως πυρήνα του “αναπότρεπτου περάσματος”, (κατά τον Μαρξ) από τον καπιταλισμό στο σοσιαλισμό και την πορεία προς την αταξική κοινωνία (κομμουνισμός), αλλά και την αποθεωτική επιβολή του φιλελευθερισμού (με την στρέβλωση του – τον νεοφιλελευθερισμό – βεβαίως) δεν βλέπουμε να έχει απαντηθεί σχεδόν κανένα από τα βαθιά ερωτήματα του σύγχρονου ανθρώπου. Ο Καπιταλισμός υπήρξε νικηφόρος. Τα υπερσυσωρευμένα κεφάλαια, αγωνίζονται να προσανατολίσουν προς όφελος τους πολιτικές αποφάσεις. Η εφαρμοζόμενη σήμερα νεοφιλελεύθερη πολιτική αντιμετώπιση της κρίσης (κάτω από το ασφυκτικό πλαίσιο της συνθήκης και τις επιταγές της Ε.Κ.Τ και το Δ.Ν.Τ), θεοποιεί στο οικονομικό πεδίο την απάλειψη των ελλειμμάτων και οδηγεί απ’ ότι φαίνεται σε πολλές ταχύτητες. Η Δημοκρατία στον πλανήτη βρίσκεται σε αξιοθρήνητη κατάσταση. Το πολιτικό περιβάλλον είναι εντελώς ασταθές.
ΤΙ ΜΕΛΛΕΙ ΠΡΟΚΥΨΕΙ;


Παραπομπές
·  Karl Marx, “Μισθωτή εργασία και κεφάλαιο, μισθός, τιμή, κέρδος”, μτφρ. Φ. Φωτίου,  εκδ. ΣΤΟΧΟΙ, ΑΘΗΝΑ 1972
·  James Fulcher, ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΣ, Η εποχή μας σε 15 λέξεις, εκδ. Πανεπιστημιο της Οξφόρδης, μτφρ. Σ. Φουρνάρος, 2006
·  Σπύρος Μαρκέτος, Εξελίξεις στον Ευρωπαϊκό πολιτισμό κατά τον 20ο αιώνα, εκδ. ΕΑΠ, ΠΑΤΡΑ
·  Andrew Heywood, Πολιτικές ιδεολογίες, Palarave-Mcmillan, 2005, μτφρ. Χ .Κουτρής, εκδ. ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ, 2007

·  Νίκος Πουλαντζάς, Από τον Γ΄ τόμο του έργου “Η φιλοσοφία, από τον Καντ στον Χούσερλ”, εκδ. ΓΝΩΣΗ, ΑΘΗΝΑ

Τρίτη 27 Αυγούστου 2013

Τα 35 επαγγέλματα του μελλοντος

Λίστα με 87 επαγγέλματα που προβλέπεται ότι θα έχουν αυξημένη ζήτηση στην αγορά εργασίας την επόμενη επταετία (ως το 2020) έδωσε στη δημοσιότητα ο ΣΕΒ, παρουσιάζοντας το "Μηχανισμό Διάγνωσης των Αναγκών των Επιχειρήσεων σε Επαγγέλματα και Δεξιότητες" που δημιουργήθηκε με χρηματοδότηση από το ΕΣΠΑ.

Ο μηχανισμός που παρουσιάστηκε συγκεντρώνει στοιχεία σχετικά με τις διαφαινόμενες τεχνολογικές, οικονομικές, ρυθμιστικές εξελίξεις και τάσεις σε επιλεγμένους τομείς της ελληνικής οικονομίας, σε μεσομακροπρόθεσμο ορίζοντα και αναλύει τις επιπτώσεις τους στα επαγγέλματα, από πλευράς απαιτούμενων γνώσεων, δεξιοτήτων και ικανοτήτων.

Τα συμπεράσματα επαληθεύονται από ομάδες Εμπειρογνωμόνων και Στελεχών Επιχειρήσεων και ακολουθεί διαβούλευση πριν οριστικοποιηθούν.

Σε αυτή τη φάση, ο μηχανισμός λειτουργεί σε 8 Επιχειρηματικούς Τομείς, που θεωρείται ότι παρουσιάζουν σημαντικό ενδιαφέρον για την ελληνική οικονομία και είναι οι: Τρόφιμα, Τεχνολογίες Πληροφορικής και Επικοινωνιών, Ενέργεια, Δομικά Προϊόντα, Εφοδιαστική Αλυσίδα, Περιβάλλον, Μέταλλο, Υγεία.

Τα επαγγέλματα που συνδέονται με την ανάπτυξη των κλάδων αυτών είναι:

Τομέας της Ενέργειας

1. Ενεργειακός Μελετητής

2. Εξειδικευμένο Στέλεχος σε Τεχνολογίες Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας

3. Εξειδικευμένο Στέλεχος σε Συστήματα Ηλεκτρικής Ενέργειας

4. Τεχνικός Αυτοματισμών

5. Τεχνικός Φωτοβολταϊκών Συστημάτων

6. Εξειδικευμένο Στέλεχος σε θέματα Αυτοματισμών

7. Σύμβουλος Ενεργειακών Επενδύσεων

8. Εξειδικευμένο Στέλεχος σε θέματα Προστασίας Περιβάλλοντος

9. Εξειδικευμένο Στέλεχος σε θέματα Εξοικονόμησης Ενέργειας

10. Εξειδικευμένο Στέλεχος στο Βιοκλιματικό Σχεδιασμό & Κτιριακές Εφαρμογές

11. Εξειδικευμένο Στέλεχος σε Συστήματα - Δίκτυα Aερίων

12. Τεχνικός Αιολικών Συστημάτων.

Τομέας των Τεχνολογιών της Πληροφορικής και των Επικοινωνιών (ΤΠΕ)

1. Ειδικός Ανάπτυξης Εφαρμογών Κινητής Τηλεφωνίας [Mobile Applications Developer]

2. Ειδικός Ανάπτυξης Λογισμικού ή Προγραμματιστής [Software Engineer (Developer)]

3. Αναλυτής Συστημάτων/ Σχεδιαστής Δικτύων [Systems Analyst/ Network Planner]

4. Αναλυτής Επιχειρησιακών Αναγκών και Διαδικασιών [Business Analyst]

5. Υπεύθυνος Διαδικτύου [Digital Media Specialist and/or Web Master]

6. Μηχανικός Δικτύων [Network Engineer]

7. Σχεδιαστής Ενοποιημένων Συστημάτων [Enterprise and Systems Architect]

8. Υπεύθυνος Τεχνικής Ανάπτυξης και Ανάπτυξης Δικτύων [Development and Network Engineering Management]

9. Υπεύθυνος Ποιότητας Πληροφοριακών Συστημάτων/ Δικτύων [Quality Assurance Manager]

10. Υπεύθυνος Ασφάλειας Πληροφοριακών Συστημάτων/ Δικτύων [ICT Security Manager]

11. Μηχανικός Υλικού [Hardware Engineer]

12. Ειδικός Εφαρμογής Eλέγχων στην Aνάπτυξη Λογισμικού και στην Eγκατάσταση Υλικού [Test Specialist]

13. Yπεύθυνος Σχεδιασμού Προϊόντων ή/και Υπηρεσιών [Product and/or Services Manager]

14. Υπεύθυνος Έργων ΤΠΕ [ICΤ Project Manager]

15. Διαχειριστής Βάσεων Δεδομένων και Κέντρων Δεδομένων [Database & Data Center Administrator]

16. Υπεύθυνος Πληροφοριακού Συστήματος/ Λειτουργίας Δικτύου [Business Information/Network Manager].

Τομέας των Τροφίμων

1. Στέλεχος Διαχείρισης Ασφάλειας & Ποιότητας Τροφίμων

2. Υπεύθυνος Μarketing Τροφίμων

3. Επιστημονικός Σύμβουλος Εταιρειών Τροφίμων

4. Επιστήμονας R&D

5. Στέλεχος Εργαστηρίων Ελέγχου Ποιότητας

6. Υπεύθυνος Νομοθεσίας και Επικοινωνίας

7. Υπεύθυνος Προμηθειών Α' Υλών

8. Εξειδικευμένο Στέλεχος Παραγωγής Τροφίμων

9. Μηχανικός Υποδομών & Συντήρησης.

Τομέας Δομικών Προϊόντων

1. Εξειδικευμένο Στέλεχος Περιβαλλοντικής Προστασίας - Ανακύκλωσης Δομικών Προϊόντων

2. Εξειδικευμένο Στέλεχος Διαχείρισης Ποιότητας Δομικών Προϊόντων

3. Μηχανικός Κατασκευών με έμφαση στη Διαχείριση Ενέργειας

4. Εξειδικευμένο Στέλεχος Παραγωγής Δομικών Προϊόντων

5. Στέλεχος Προώθησης και Πώλησης Ενεργειακά Οικονομικών Δομικών Προϊόντων (Green Marketing).

6. Αρχιτέκτονας Βιοκλιματικής Δόμησης

7. Στέλεχος Έρευνας και Ανάπτυξης Δομικών Προϊόντων

8. Εξειδικευμένο Στέλεχος Οικονομίας Δομικών Προϊόντων

Τομέας του Περιβάλλοντος

1. Ειδικός Αντιρρύπανσης

2. Εξειδικευμένο Στέλεχος Διαχείρισης και Ανακύκλωσης Ειδικών Αποβλήτων (βιομηχανικά κτλ)

3. Υπεύθυνος Παρακολούθησης Υδάτινων Αποδεκτών και Ποιότητας Πόσιμου Νερού

4. Σύμβουλος Βιομηχανικής Συμβίωσης σε θέματα Περιβάλλοντος

5. Οικονομολόγος του Περιβάλλοντος

6. Ειδικός στον Περιβαλλοντικό Έλεγχο και Πιστοποίηση

7. Επαγγέλματα Εφαρμογών στον Τομέα του Περιβάλλοντος

8. Νομικός Περιβαλλοντικών Θεμάτων.

Τομέας της Εφοδιαστικής Αλυσίδας (Logistics)

1. Υπεύθυνος Εφοδιαστικής Αλυσίδας (Supply Chain Manager)

2. Υπεύθυνος Μεταφορών (Transportation Manager)

3. Υπεύθυνος Logistics (Logistics Manager)

4. Υπάλληλος Logistics (Logistics Coordinator)

5. Υπεύθυνος Διανομής (Distribution Manager)

6. Υπεύθυνος Εξαγωγών (Export Manager)

7. Υπεύθυνος Αποθηκών (Warehouse Manager)

8. Μηχανικός Logistics (Logistics Engineer)

9. Υπεύθυνος Σχεδιασμού Ζήτησης (Demand Planner)

10. Υπεύθυνος Αγορών/Προμηθειών (Purchasing / Procurement Manager)

11. Υπάλληλος Αποθηκών (Warehouse Coordinator)

12. Υπεύθυνος Εξυπηρέτησης Πελατών (Customer Service Manager).

Τομέας του Μετάλλου

1. Εξειδικευμένο Στέλεχος Περιβαλλοντικής Προστασίας - Ανακύκλωσης Προϊόντων Μετάλλου

2. Μηχανικός Εκμετάλλευσης Μεταλλείων και Ορυκτών Πόρων

3. Μηχανικός Τεχνολογίας Μεταλλικών Υλικών

4. Τεχνίτης Κατασκευών Αλουμινίου

5. Γομωτής

6. Χειριστής Μηχανημάτων Έργου

7. Εφαρμοστής, Τεχνίτης - Εφαρμοστής Μηχανημάτων

8. Ηλεκτρολόγος - Ηλεκτρονικός - Ειδικός Αυτοματισμών

9. Τεχνίτης Μεταλλικών Κατασκευών

10. Συγκολλητής και Κόπτης Μετάλλων - Ηλεκτροσυγκολλητής - Οξυγονοκολλητής

11. Χειριστής Εργαλειομηχανών Κοπής/Μορφοποίησης Μετάλλων.

Τομέας της Υγείας

1. Χημικός Μηχανικός ή Χημικός -στην Έρευνα και Παραγωγή Φαρμακευτικών & Παραφαρμακευτικών Προϊόντων

2. Ιατρός Κλινικός Γενετιστής

3. Κλινικός Παθολόγoανατόμος (Clinical Pathologist)

4. Φαρμακοποιός - Φαρμακολόγος

5. Υπεύθυνος Διασφάλισης Ποιότητας (Ιατρικός έλεγχος- Αξιολόγηση) (Medical Auditor)

6. Μοριακός Βιολόγος

7. Κλινικός Φαρμακοποιός

8. Ιατρός Επείγουσας Ιατρικής (Emergency Doctor-Acute Medicine)

9. Ψυχολόγος με ειδίκευση στην Κοινωνική Κλινική Ψυχολογία των Εξαρτήσεων

10. Νοσηλευτής Γηριατρικής

11. Πληροφορικός της Υγείας (Health Informatics).

Σάββατο 8 Δεκεμβρίου 2012

Ψηφιακά Μουσεία Στην Ελλάδα

Το κοινοφελές Ιδρυμα "Λατση" χρηματοδοτησε την ψηφιοποιηση οδηγων ξεναγησης στα μεγαλυτερα μουσεια της χωρας μας.



Το ψηφιακό υλικο ειναι προσβασιμο απο τους ακόλουθους υπερδεσμούς:


Το Μουσείο Ακροπόλεως

Το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Ολυμπίας

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Πέλλας

Ο Μαραθών και το Αρχαιολογικό Μουσείο

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Ηρακλείου

Δήλος

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Πειραιώς

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Δελφών

Το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης

Ελευσίνα: Ο Αρχαιολογικός Χώρος και το Μουσείο

Τρίτη 6 Νοεμβρίου 2012

Ο Νίτσε για τους Γερμανούς


....Ah these Germans, what they have already cost us! In-vain — that has always been the work of the Germans. — The Reformation; Leibniz; Kant and the so-called Ger- man philosophy; the Wars of “Liberation,” the Reich — each time an In-vain for something already there, for something irretrievable ... They are my enemies, I confess it, these Germans: I despise in them every kind of concept and value uncleanliness, every kind of cowardice before every honest Yes and No. For almost a thousand years they have mussed up and messed up everything they laid their hands on, they have on their conscience everything half-hearted — three- eighths-hearted! — from which Europe is sick — they also have on their conscience the uncleanest kind of Christianity there is, the most incurable, the most irrefutable: Protestantism ... If we are not finished with Christianity, the Germans will be to blame ... "

Απο το βιβίο του "ιδε ο ανθρωπος" ....σελ 173 (Algora Publishing New York, ISBN: 0-87586-283-7 (ebook))
 

Σάββατο 12 Μαΐου 2012

Ο Νίτσε για τους έλληνες...


«Αποδεδειγμένα σε κάθε περίοδο της εξέλιξής του ο δυτικοευρωπαϊκός πολιτισμός προσπάθησε να απελευθερώσει τον εαυτό του από τους Έλληνες. Η προσπάθεια αυτή είναι διαποτισμένη με βαθύτατη δυσαρέσκεια, διότι οτιδήποτε κι αν δημιουργούσαν, φαινομενικά πρωτότυπο και άξιο θαυμασμού, έχανε χρώμα και ζωή στη σύγκρισή του με το Ελληνικό μοντέλο, συρρικνωνότανε, κατέληγε να μοιάζει με φθηνό αντίγραφο, με καρικατούρα.

Έτσι ξανά και ξανά μια οργή ποτισμένη με μίσος ξεσπάει εναντίον των Ελλήνων, εναντίον αυτού του μικρού και αλαζονικού έθνους, που είχε το νεύρο να ονομάσει βαρβαρικά ότι δεν είχε δημιουργηθεί στο έδαφός του…

Κανένας από τους επανεμφανιζόμενους εχθρούς τους δεν είχε την τύχη να ανακαλύψει το κώνειο, με το οποίο θα μπορούσαμε μια για πάντα να απαλλαγούμε απ’ αυτούς. Όλα τα δηλητήρια του φθόνου, της ύβρεως, του μίσους έχουν αποδειχθεί ανεπαρκή να διαταράξουν την υπέροχη ομορφιά τους.

Έτσι, οι άνθρωποι συνεχίζουν να νιώθουν ντροπή και φόβο απέναντι στους Έλληνες. Βέβαια, πού και πού, κάποιος εμφανίζεται που αναγνωρίζει ακέραιη την αλήθεια, την αλήθεια που διδάσκει ότι οι Έλληνες είναι οι ηνίοχοι κάθε επερχόμενου πολιτισμού και σχεδόν πάντα τόσο τα άρματα όσο και τα άλογα των επερχόμενων πολιτισμών είναι πολύ χαμηλής ποιότητας σε σχέση με τους ηνίοχους, οι οποίοι τελικά αθλούνται οδηγώντας το άρμα στην άβυσσο, την οποία αυτοί ξεπερνούν με Αχίλλειο πήδημα».



Friedrich Wilhelm Nietzsche (Η γέννηση της τραγωδίας , κεφ. 15)

Τρίτη 1 Μαΐου 2012

Το δίδαγμα....

Οι ιστορίες γνωστές ως ανέκδοτα αδιαμφησβήτητα περιεχουν ψύγματα αλήθειας και λαικής σοφίας.

Η αποτελεσματαικότητα των οικονομικών και ειδικών στην διοίκηση στελεχών εχει αποτελέσει
αντικείμενο συζητήσεων , σήμερα που η λειτουργία των κρατών και όχι μόνο γίνεται από αυτούς.

Η απλή, καθαρή και ουσιώδης πληροφορία του στίγματος της κατάστασης των πραγμάτων έχει αντικατασταθεί , λόγω άγνοιας και  χαμηλής αντίληψης των κατά κόσμο επαιόντων (μανατζερς), από μια σειρά ερωταπακριέων ανούσιων στην επίλυση του προβλήματος.

Αν δεν ξέρω που βρίσκομαι που θα πάω εκεί που θέλω?

"Ένας άντρας μέσα σε ένα αερόστατο συνειδητοποιεί ότι έχει χαθεί.

Μειώνει ύψος και βλέπει έναν άλλο άντρα από κάτω. 

Κατεβαίνει κι άλλο και φωνάζει:
- Συγγνώμη, μπορείτε να με βοηθήσετε; Υποσχέθηκα σε ένα φίλο ότι θα τον συναντούσα εδώ και μια ώρα, αλλά δεν ξέρω πού είμαι.
Ο άντρας από κάτω του απαντάει:
- Είσαι σε ένα αερόστατο ζεστού αέρα σε ύψος περίπου δεκαπέντε μέτρων. Βρίσκεσαι στις 38 μοίρες ανατολικά γεωγραφικό μήκος και στις 23 μοίρες βόρεια γεωγραφικό πλάτος.
- Μήπως είσαι θετικός επιστήμονας; ρωτάει ο αιωρούμενος.
- Ναι, είμαι, λέει εκείνος στο έδαφος, πώς το κατάλαβες;
- Κοίτα, ό,τι μου είπες είναι τεχνικά σωστό, αλλά δεν έχω ιδέα τι να κάνω με την πληροφορία που μου έδωσες και το γεγονός παραμένει ότι είμαι ακόμα χαμένος. Ειλικρινά, δε με βοήθησες και πολύ ως τώρα.

Ο από κάτω λέει:
- Kι εσύ πρέπει να είσαι manager.
- Πράγματι! Εσύ πώς το κατάλαβες;
- Κοίτα, δεν ξέρεις πού είσαι, ούτε πού πας. Έχεις ανέλθει στο ύψος σου χάρις σε μια μεγάλη φούσκα. Έδωσες μια υπόσχεση πού δεν γνωρίζεις πώς να την κρατήσεις, και περιμένεις από τους από κάτω σου να λύσουν τα προβλήματά σου. Το θέμα είναι ότι βρίσκεσαι ακριβώς στην ίδια κατάσταση όπου βρισκόσουν πριν με ρωτήσεις, αλλά, κατά κάποιο τρόπο, τώρα μοιάζει να είναι δικό μου σφάλμα...."




..........εξηγηση απαραίτητη για όσους την χρειάζονται

Δευτέρα 23 Απριλίου 2012

Περί Λεξονίου...

Αν και παντελώς αστοιχείωτη στον τομέα της φυσικής, κατέβαλα τεράστιες προσπάθειες
να αντιληφθώ πλήρως τα αποτελέσματα των πρόσφατων μελετών περί του λεξονίου…  

Του σωματιδίου που δεν έχει συγκεκριμένο φορτίο, λένε…  Η διάταξη και η χρήση του, 
λένε, είναι αυτή που καθορίζει το εκάστοτε φορτίο του… Επίσης πάλι λένε, ότι η μάζα του  μετατρέπεται σε ενέργεια μόλις αυτό απελευθερωθεί…   Και τέλος, ξαναλένε, δύναται να επηρεάσει  άμεσα την ανθρώπινη ψυχική διάθεση όσων έρχονται σε επαφή μαζί του, και ως πομποί και ως δέκτες … 

Δεν το λέω με τεράστια σιγουριά, αλλά φαίνεται σαν η επιστημονική κοινότητα να έχει θορυβηθεί  με τις τεράστιες δυνατότητες του νέο- ανακαλυφθέντος σωματιδίου…

Κάπου διάβασα να το χαρακτηρίζουν  τεράστιο όπλο στα χέρια των, ανυποψίαστων,  λαών…   
Και ότι θα ασχοληθεί μαζί του νέα ερευνητική ομάδα από διακεκριμένους επιστήμονες 
όλων των κλάδων… Φυσικούς,  χημικούς,  οικονομολόγους,  ψυχίατρους και μια ντουζίνα ακόμη άλλων ειδικοτήτων…

Εγώ, ως α-φύσικη, συνεχίζω να μην έχω καταλάβει πολλά… Γι’ αυτό απλώς θα χρησιμοποιήσω μερικά λεξόνια να διαμορφώσω μια πολύ θετικά φορτισμένη πρόταση για το τέλος αυτής της δημοσίευσης :  Καλή εβδομάδα σε όλους…

Κυριακή 22 Απριλίου 2012

Στιγμιότυπα Ιδεών για τη σύγχρονη (μοντέρνα) τέχνη

Οι απόψεις μας βασίζονται στις ιδέες μας.


Με αυτό τον τρόπο θα προσεγγίσω στις επόμενες γραμμές, την απάντηση στην ερώτηση ποια η προσφορά της σύγχρονης τέχνης.

Η αλήθεια είναι, ότι εκτός από τις γνώσεις που έχω αποκομίσει από τις πανεπιστημιακές μου σπουδές, αλλά και αυτές που ένας σπάνιος άνθρωπος (ο πατέρας μου), προσπάθησε να μου προσφέρει, δεν διαθέτω εξειδικευμένη γνώση για τα εικαστικά δρώμενα που ονομάζονται τέχνες, αλλά ούτε και για την ιστορία τους καθεαυτή.

Θα δανειστώ την άποψη, του Erwin Panοfsky, αυτή που διατύπωσε για τον ευαίσθητο και προικισμένο παρατηρητή, για να δηλώσω ότι ο χωρισμός της τέχνης σε παλιά και νέα είναι μια ανθρώπινη δημιουργία. Γιατί αυτός ο χωρισμός βασίζεται στα συναισθήματα και τις σκέψεις που χρησιμοποιούνται από τον παρατηρητή, όταν βιώνει το αποτέλεσμα, προκειμένου να εκφράσει τη διαφορά.

Αναμφίβολα, οι αλλαγές που έλαβαν χώρα στις τεχνικές και στην όψη των έργων, και υιοθετήθηκαν από τους καλλιτέχνες-δημιουργούς, διασυνδέονται άμεσα με την πρόοδο των επιστημών και της φιλοσοφίας και ειδικότερα των μαθηματικών, της φυσικής αλλά και των πολίτικο-κοινωνικών εξελίξεων. Οι κορδέλες του Moebius και οι μη κλειστές επιφάνειες των σύγχρονων μαθηματικών, μας έδωσαν τα έργα του Μ.C. Escher, λόγου χάρη.

Η Τέχνη πλέον παράγεται για εμπορικούς σκοπούς. Συνάμα συμπληρώνει την ματαιοδοξία και την επιθυμία για προβολή των τεχνιτών. Ας δώσουμε ένα παράδειγμα: Ο Φειδίας έκτισε την Ακρόπολη - σύμφωνα με το Goembrich - το πιο απέριττο, σύμπαγες, αρμονικό και πλήρους κάλλους κτίσμα, με μόνο γνώμονα το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα να εκπληρώνει τις αρχές των ελληνικών εικαστικών τεχνών και να περικλείει την ουράνια σοφία. Ο καλλιτέχνης στον Μεσαίωνα (Dark Αges τον είπαν παρόλα αυτά) δημιουργούσε προκειμένου να πείσει το κοινό με ένα απλό, ρεαλιστικό και κατανοητό τρόπο για το μήνυμα που ήθελε να τους περάσει, το οποίο κατά κύριο λόγο ήταν θρησκευτικό (το μήνυμα του Θεού δημιουργού - που εξουσιοδοτούσε τους βασιλιάδες να εξουσιάζουν επί της Γης). Σήμερα, οι σύγχρονοι καλλιτέχνες δημιουργούν με διάφορους τρόπους ένα έργο σαν να φαίνεται να αναζητούν την αναγνωρισιμότητα μέσα από την έκφραση του διαφορετικού.

Σαν τον παρατηρητή του Panοfsky, ενδιαφέρομαι για τα συναισθήματα και τις σκέψεις που θα προξενήσει ένα έργο τέχνης. Βέβαια, δεν είναι απαραίτητο το συναίσθημα να είναι χαρά ή λύπη, αρκεί να είναι δυνατό. Αρκετοί από εμάς όταν παρατηρούν ένα σύγχρονο τεχνούργημα δεν νιώθουν τίποτε. Αποκομίζεται λοιπόν η εντύπωση, ότι οι καλλιτέχνες στην προσπάθεια τους να δημιουργήσουν κάτι γνήσιο και πρωτότυπο (όπως αυτό επιβάλλεται από την βιομηχανία της τέχνης), το μόνο που κάνουν είναι να αναπτύσσουν νέες τεχνικές και κανόνες. Δηλαδή το αποτέλεσμα του έργου τους δεν αναμένεται να κριθεί με βάση την εικαστική του αξία και το νόημα που φέρει, αλλά κυρίως αξιολογώντας την πρωτότυπη μέθοδο που χρησιμοποιήθηκε για την παραγωγή του. Δυστυχώς μου φαίνεται σαν να βλέπουμε το δέντρο και όχι το δάσος. Σαν να δίνουμε αξία στο μυστρί και όχι στο κτήριο. Γιατί μάλλον δεν μπορούμε να κατασκευάσουμε επαρκώς…

Το να δημιουργεί κάποιος κάτι το διαφορετικό δεν αποτελεί προσφορά προόδου στον πολιτισμό μας. Αποτελεί μεν μια καινοτομία που θα μπορούσε να λάβει μέρος σε ένα διαγωνισμό, σαν αυτούς που οργανώνονται για τις εξελίξεις στην τεχνολογία, αλλά αυτή δεν έχει καμία σχέση, με το τελεολογικό κομμάτι των τεχνών. Τελικά η σύγχρονη τέχνη μοιάζει να συμβάλει και να τροφοδοτεί την πολιτισμική κρίση που βιώνουμε.

Οι σύγχρονες τέχνες πρέπει να αναζητήσουν τη πηγή τη ζωής τους! Οφείλουν να εμπνευστούν από τη Φύση και να γίνουν ένα με αυτή. Διότι εκεί θα βρουν όλα όσα τους λείπουν, μήπως και με αυτό τον τρόπο η πολυπόθητη ανάγκη για επαναπροσδιορισμό του πολιτισμού μας μέσα από την πραγματική παραγωγή πνευματικών αγαθών, γίνει αλήθεια.

Σάββατο 21 Απριλίου 2012

H γνώση είναι δύναμη


Μετά από χρόνια κατάλαβα πόσο σημαντικό είναι το να ξέρεις.

Η γνώση είναι δύναμη , και εγώ πλέον το ξέρω . Τώρα που ξέρω τόσα, ωστε να ξέρω ποιοι ξέρουν τα πολλά και ποιοι τα λίγα το δηλώνω : πρέπει να μάθω και άλλα .

Αλλά τι να μάθω ?

Ιστορία, φιλοσοφία, αρχαία ελληνικά, μαθηματικά και φυσικά. Οι πατέρες μας είχαν δίκιο: πρέπει να ξέρεις ποιος είσαι , πρέπει να γνωρίζεις τι λες πως το λες πως το εκλογικεύεις και πως ερμηνεύεις αυτά που παρατηρείς .

Γιατί τα γράφω αυτά ;….

Για να πείσω τον εαυτό μου να μάθει… πρέπει όμως να αφήσω πρώτα τις ηδονικές ασχολίες που μου παρέχονται και να μελετήσω, τα πάντα .

….δεν μετρούν οι τίτλοι και τα πτυχία… μετρά το βλέμμα το καθαρό και το όρθιο κάθισμα . Καθαρό βλέμμα σημαίνει καθαρή σκέψη, καθαρή σκέψη σημαίνει καλή γνώση . Κάθισμα όρθιο , πετύχαινες όταν είσαι άνθρωπος …

Ναι, αλλά σαν αποφασίσω τον αυτοεγκλεισμό μου στο εκμαθητήριο, τότε θα είμαι μακριά από αυτούς που ξέρουν τα πολλά και από αυτούς που ξέρουν τα λίγα … Δεν θα είμαι μόνος όμως, θα τους νιώθω πιο κοντά, αφού θα τους διαβάζω . Θα είμαι όμως μόνος αφού δεν θα τους μιλώ . Όπως και να έχει αυτή είναι επιλογή προσωπική και δεν πρέπει να μετανιώσω για αυτή γιατί ο χρόνος δεν γυρνά . Και σαν έρθει η ώρα να φύγω τι θα έχω κάνει ?

Ούτε θα ξέρω ούτε θα κοινωνώ.
Αν θα πετύχω δεν ξέρω . Ξέρω ,όμως ότι τώρα πονώ.

Γιατί γνωρίζω ότι:
Ξέρω τόσα ώστε, να θέλω να μάθω κι άλλα
Ξέρω τόσα ώστε, να ξέρω ότι δεν θα τα μάθω ποτέ όλα
Ξέρω τόσα ώστε, να ξέρω ότι αν δεν ήξερα τόσα ,ίσως να μην έγραφα τούτες τις ανοησίες.
Ξέρω τόσα ώστε, να φωνάζω στο κενό και να ακούω την ηχώ της φάσης «η γνώση είναι δυστυχία» «η γνώση είναι δυστυχία»….

“Hic ego barbarus sum quia non intelligor illis”

Εvarist Galois 1811-1832